W moim ogrodzie: Pomidory i ogórki

Po trzech ogrodnikach (Pankracy, Serwacy i Bonifacy) spokojnie możemy zacząć wysadzać w naszym ogródku ciepłolubne rośliny, takie jak pomidor, ogórek, papryka czy melon. Po połowie maja możliwość gruntowych przymrozków w południowym Ontario jest już minimalna.

Pomidor jest jednoroczną rośliną warzywną, należącą do rodziny psiankowatych. Owocami są duże, soczyste czerwone jagody. Kształt zależy od gatunku, ale najczęściej jest kulisty lub lekko spłaszczony. Średnica przeciętnie wynosi ok. 5 cm, choć zdarzają się okazy znacznie większe. Znane są także odmiany o żółtym, pomarańczowym, zielonym, a nawet czarnym zabarwieniu. Uprawa pomidorów jest bardzo popularna, wpływa na to w dużej mierze stosunkowa łatwość hodowli. Sadzonki najlepiej nabyć w centrach ogrodniczych lub takich sklepach, jak  Canadian Tire czy Rona.

Stanowisko pod uprawę pomidorów powinno być w miejscu dobrze nasłonecznionym. Pomidory wymagają codziennego, obfitego podlewania od dołu. Właściwy rozstaw roślin wynosi 50 – 80 cm. Pamiętajmy, że co roku trzeba zmieniać stanowisko uprawy.

Zabiegi pielęgnacyjne zakładają przywiązywanie roślin do palików w celu usztywnienia. Pędy wyrastające w kątach liści (tzw. wilki) trzeba regularnie wyłamywać. Z chwilą zawiązania się owoców w 4.-5. gronie uszczknąć wierzchołek pędu głównego (wyjątek: pomidory samokończące, karłowe). Należy usuwać dolne, zasychające liście. Wskazane jest również zasilać kompostem lub nawozem wieloskładnikowym w maju oraz lipcu.

Pomidor, czyli po angielsku tomatoe, ma w sobie bardzo cenną substancję – likopen. Likopen jest węglowodorem nienasyconym o budowie podobnej do powszechnie znanego kauczuku. W naturze zawierają go pomidory, arbuzy, czerwone grapefruity oraz owoce dzikiej róży. Ze względu na cenę i powszechność występowania największe znaczenie praktyczne mają oczywiście pomidory. Co ciekawe, szczególnie dobrze przyswajalny jest likopen zawarty w zupach, keczupie, przecierach, sosach, koncentratach. A to dlatego, że rozpuszcza się w tłuszczach.

Jak wykazały badania, spożywanie likopenu zapobiega nowotworom i chorobom serca. Najlepiej udokumentowane są badania dotyczące raka prostaty oraz chorób układu krążenia. Naukowcy z Toronto stwierdzili, że likopen zapobiega utlenianiu tzw. złego cholesterolu – LDL – zapobiegając tym samym rozwojowi miażdżycy, która jest początkiem kłopotów z układem krążenia. Badacze z University of North Carolina dorzucili do tego informację, że osobom z wysokim poziomem likopenu znacznie rzadziej przytrafia się zawał serca. Jeśli zaś chodzi o raka prostaty, specjaliści z Harvard Medical School, po sześcioletnich badaniach obejmujących prawie 50 tys. mężczyzn, skonstatowali, że choroba atakuje zdecydowanie rzadziej tych, którzy jedzą przetwory z pomidorów częściej niż dwa razy w tygodniu.

Naukowcy podejrzewają też likopen o łagodzenie skutków działania promieniowania ultrafioletowego, wspomaganie działania limfocytów T, a więc i całego układu odpornościowego, a także ochronę przed nowotworami układu pokarmowego.

Zawierające likopen pomidory okazują się więc ważnym elementem diety, która chroni przed rakiem.

A teraz zajmijmy się ogórkiem. Pochodzi z Indii, gdzie na południowych stokach Himalajów występuje jako roślina dzika. W uprawie był znany już w starożytnym Egipcie, Grecji, Rzymie.

Ogórek jest rośliną roczną, obcopylną. Zapylania dokonują owady, przeważnie pszczoły. System korzeniowy ogórka jest płytki, ale silnie rozgałęziony. Pędy rośliny są wiotkie, płożące się bądź wspinające po podporach. Liście są zwykle 3-5-klapowe, owłosione, z długim ogonkiem. Kwiaty są przeważnie rozdzielnopłciowe, wyrastające w kątach liści na jednej roślinie. Owocem jest rzekoma jagoda, powstała z mięsistych ścian zalążni zrośniętej z dnem kwiatowym.

Owoce ogórka można spożywać w bardzo różnych fazach ich wzrostu i rozwoju, na surowo, w postaci różnych przetworów, a także gotowane. Są bardzo soczyste, zawierają dużo wody, bo do 96 proc. Cenione są przede wszystkim ze względu na wysokie wartości smakowe oraz zawartości soli mineralnych i witamin. Zawierają potas, sód, wapń, magnez, żelazo, fosfor, siarkę, krzem, chlor.

Ogórek spośród gatunków warzyw uprawianych powszechnie w Kanadzie odznacza się najwyższymi wymaganiami klimatycznymi. Wymaga do prawidłowego wzrostu wysokiej temperatury powietrza oraz nagrzanej gleby. Kiełkowanie nasion następuje dopiero przy temperaturze gleby 15-18 stopni C. Optymalna temperatura wzrostu rośliny wynosi 20-25 stopni C.   Ogórek jest rośliną wrażliwą na zimne wiatry. Wymaga światła intensywnego, raczej rozproszonego. Ma bardzo wysokie wymagania wodne i glebowe. Lubi gleby strukturalne piaszczysto-gliniaste i gliniaste o wysokiej zawartości substancji organicznych o odczynie zbliżonym do obojętnego.

 

 

 

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *